گاهی تصمیم برای انجام لیپو ویزر از یک لحظه ساده شروع می‌شود؛ دیدن عکس خودتان، پوشیدن لباسی که دیگر مثل قبل روی بدن نمی‌نشیند یا مقایسه ناخواسته با تصاویری که هر روز در شبکه‌های اجتماعی می‌بینید.

در چنین شرایطی ممکن است خیلی سریع به این نتیجه برسید که لیپو ویزر همان راه‌حلی است که دنبالش بوده‌اید. اما واقعیت این است که علاقه داشتن به انجام یک عمل زیبایی، الزاماً به معنای آماده بودن برای آن نیست.

کاهش وزن برای همه ساده نیست. بعضی افراد با وجود رژیم، ورزش و بارها تلاش برای لاغری، باز هم نتیجه ماندگاری نمی‌گیرند. یکی از دلایل احتمالی این اتفاق، مقاومت به انسولین است؛ مشکلی که می‌تواند باعث افزایش اشتها، تجمع چربی شکمی و سخت‌تر شدن کاهش وزن شود.

اما آیا مقاومت به انسولین باعث می‌شود جراحی لاغری مانند اسلیو معده یا بای‌پس نتیجه ندهد؟

پاسخ ساده این است: نه، لزوماً.

در واقع، جراحی‌های لاغری در بسیاری از بیماران مقاوم به انسولین، علاوه بر کاهش وزن، به بهبود قند خون و عملکرد انسولین نیز کمک می‌کنند. البته نتیجه نهایی به نوع جراحی، شدت مقاومت به انسولین، وضعیت دیابت، تغذیه و سبک زندگی بیمار بستگی دارد.

لیپو ویزر ۳۶۰ می‌تواند فرم شکم، پهلو و کمر را به‌طور محسوسی تغییر دهد. اما واقعیت این است که همه افراد بعد از عمل، رضایت یکسانی ندارند.
بعضی‌ها از نتیجه بسیار راضی‌اند و بعضی دیگر چند هفته بعد می‌گویند:
«چرا هنوز شکمم ورم دارد؟»
«چرا یک طرف بدنم با طرف دیگر فرق می‌کند؟»
«چرا نتیجه من شبیه عکس‌های قبل و بعد نبود؟»
پاسخ همیشه این نیست که جراحی بد انجام شده است. در بسیاری از موارد، نارضایتی به انتظارات غیرواقع‌بینانه، انتخاب نادرست بیمار یا رعایت‌نکردن مراقبت‌های بعد از لیپو ویزر ۳۶۰ برمی‌گردد.

اگر صادق باشیم، خیلی از افرادی که به سراغ جراحی‌های لاغری می‌روند فقط با اضافه‌وزن درگیر نیستند. پشت این عددهای روی ترازو، گاهی یک داستان پیچیده‌تر وجود دارد؛ داستانی از استرس، فشارهای روحی، احساس کنترل‌نداشتن روی غذا و چیزی که در علم روانشناسی به آن اختلال پرخوری عصبی گفته می‌شود.